Bu çalışmanın amacı psikoterapi alanında git gide daha çok gereksinim duyulan bir yaklaşım olan sanat terapi yaklaşımını ortaya çıkışı, işlerliği ve diğer terapi yaklaşımlarından farklılığı, alt dalları, katkıda bulunan önemli isimleri, temel teknikleri ve ek teknikleri, terapötik süreç ve amacı, terapistin işlev ve rolleri, önemi ve gereklilikleri bazında incelemektir. Geleneksel psikoterapi yaklaşımlarından farklı olarak 21. Yüzyılın dayandığı temel felsefi görüş üzerine şekillendirilmiştir. Bu noktada II.Dünya Savaşından sonra etkisini arttıran postmodernizmden etkilenmiştir hatta postmodernizm felsefesine paralel şekilde geliştirilmiştir.Sanat Terapi terapi süreci boyunca sanat malzemelerini araç olarak kullanmayı temel odak noktası haline getirerek bireyin bilinçdışındaki işlenmemiş malzemeyi bilince çekerek bu malzemeyi işlenebilir hale getirmeye yardımcı olmuş ve terapi süreci bu farkındalık ekseninde geliştirilmiştir.

Değişik nedenlerle (hastalık, travma, kayıplar vb.) terapiye başvuran bireyin çoğu kendilerine dair olumsuz bir tutum(kendini suçlama, pişmanlık, kötü huylu olma, yanlış kararlar alma..vb.) geliştirmişlerdir. Eğer bireyler yaşadıkları travmaları içselleştirirlerse o zaman problemler problem olmaktan çıkar ve kişilerin kendilerinin problem haline dönüştüğü yanılsamasına kapılırlar ve hayat algılarındaki problemlerin odakları bizzat kendileri haline gelmiş olur. En nihayetinde bu hatalı algı ve inanışlar bireylerin hayatları haline gelerek sıklıkla tekrar ederler. Sanat terapi bu algıların farkına varıp onlar üzerine çalışmaya olanak sağlar.

Sanat terapi bireylerle ve gruplarla çalışırken alt dalları olan Müzik Terapi, Sinema Terapi, Resim Terapi, Edebiyat Terapi gibi terapi metotlarından sıklıkla faydalanır bu nedenle dışavurumcu sanat terapi alanında incelenen bu alt dallar kurs boyunca detaylı bir şekilde incelenip örneklerle somutlaştırılmıştır.